เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 85 จุมพิตแผ่วเบาดุจแมลงปอแตะผิวน้ำ
ระหว่างทางกลับคฤหาสน์ตระกูลอวี๋ เจี่ยนเหอนั่งอยู่บนรถโดยไม่พูดอะไรสักคำ
กู้เหวินฉีกุมมือเธอไว้ “กำลังคิดถึงคำพูดของกู้จวินเหยี่ยนอยู่หรือ”
เจี่ยนเหอก้มตามองมือของเขาแล้วขานรับเบา ๆ ว่า “อืม”
“ก่อนหน้านี้ฉันเคยสงสัยเหมือนกันว่า การตามล่าเพื่อสังหารในคืนฝนนั่นเป็นแผนการที่กู้จวินเหยี่ยนจัดฉากขึ้นเอง เพื่อพาตัวฉันไป”
เจี่ยนเหอยืดแผ่นหลังแล้วพิงเบาะ “แต่พอลองคิดดูดี ๆ แล้ว ไม่น่าใช่”
เธอหลับตาลง “ฉันจำได้ว่าในคืนนั้นพวกนักเลงชุดดำสวมหน้ากากกันทุกคนและมีจิตสังหารเต็มเปี่ยม หากเป็นนักแสดงที่กู้จวินเหยี่ยนจ้างมา อย่างมากก็แค่แสร้งทำท่าทางกันเท่านั้น ไม่มีทางมีจิตสังหารรุนแรงขนาดนั้น อีกอย่างไม้กระบองที่ฟาดลงมาเมื่อครู่ก็พุ่งเป้าเอาชีวิตเขาโดยตรง”