เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 บางครั้งสุนัขก็ซื่อสัตย์กว่าคน
เทสุราแดงลงแก้ว เฉิงเยว่ยื่นแก้วหนึ่งให้กู้จวินเหยี่ยน
“ดวงตาของเจี่ยนเหอน่าจะรักษาให้หายได้ ต่างประเทศมีกรณีแบบนี้แล้ว ที่ตอนนี้เธอมองไม่เห็น น่าจะยังมีเลือดคั่งอยู่ในสมอง แค่ผ่าตัดก็น่าจะหาย”
“รอให้งานเลี้ยงหมั้นจบก่อน อย่าเพิ่งแหวกหญ้าให้งูตื่น”
กู้จวินเหยี่ยนนวดขมับแล้วขมวดคิ้ว “ตอนนี้เธอไม่เชื่อฉัน อารมณ์ร้ายมาก”
เฉิงเยว่หัวเราะเยาะ “คนฉลาดอย่างเจี่ยนเหอ นายหลอกเธอได้ตั้งสามปี ฉันก็นับถือนายว่าเป็นลูกผู้ชายแล้ว”
กู้จวินเหยี่ยนเงยหน้ามองเขาอย่างเย็นชา เฉิงเยว่หลบสายตาคมกริบของเขาแล้วจิบสุราแดง
ทั้งสองเป็นเพื่อนสนิทและหุ้นส่วน เป็นสหายร่วมเป็นร่วมตาย เพียงแต่เฉิงเยว่รู้จักเจี่ยนเหอ ทว่าเจี่ยนเหอกลับไม่รู้จักเฉิงเยว่
“ทางกู้เหวินฉีมีความเคลื่อนไหวอะไรบ้าง?” กู้จวินเหยี่ยนถามด้วยเสียงเย็นชา