กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 192 - เส้าผิงกับรุ่นเซิงเป็นคุณครู
หลังจากกินอาหารเย็นเสร็จ จ้าวตงชวนก็กลับมานอนที่บ้านถ้ำดินของตนเอง
ส่วนเถียนรุ่นเย่ก็พักผ่อนอยู่ในห้องของเธอ
ในเมื่อยังไม่ได้แต่งงานกันย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะนอนร่วมห้องเดียวกัน ต่อให้แค่นอนเฉยๆ ก็ไม่ได้
แต่ว่า จ้าวตงชวนหัวเราะออกมาเบาๆ พลางถูปลายนิ้วไปมา สัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมจางๆ ที่ยังคงติดอยู่ที่ปลายนิ้ว
คนหนุ่มสาวอย่างไรเสียย่อมต้องมีความรู้สึกพลุ่งพล่านอยู่บ้าง พอคิดถึงภาพเมื่อช่วงบ่ายวานนี้ในลานบ้านของตน ใบหน้าเล็กๆ ที่แดงก่ำของเถียนรุ่นเย่ รวมถึงสีหน้าที่อยากจะพูดแต่ไม่กล้าพูด เขาก็รู้สึกว่าเธอน่ารักน่าเอ็นดูยิ่งนัก
เอาล่ะ กลับเข้าเรื่องดีกว่า
จ้าวตงชวนจัดเก็บที่นอน ปูฟูกเรียบร้อยแล้วก็นั่งขัดสมาธิลง