เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 189 - จิตใจฟุ้งซ่าน
เช้าวันรุ่งขึ้น จ้าวตงชวนตื่นนอนขึ้นมาด้วยสภาพร่างกายที่ค่อนข้างอ่อนเพลียและซึมเซาอยู่บ้าง ไม่ใช่เพราะเขาแปลกที่จนนอนไม่หลับ แต่สาเหตุหลักมาจากผ้าห่มผืนนั้นต่างหาก
ผ้าห่มผืนนี้เคยเป็นของที่รุ่นเย่เคยใช้มาก่อน บนเนื้อผ้าจึงยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมละมุนจางๆ
ไม่แน่ใจว่าเป็นกลิ่นกายเฉพาะตัวของรุ่นเย่ หรือเป็นกลิ่นหอมสะอาดที่หลงเหลือจากการซักด้วยสบู่กันแน่
ไม่ว่าจะอย่างไร ตลอดทั้งคืนที่ผ่านมา จ้าวตงชวนนอนพลิกตัวไปมาจนไม่อาจข่มตานอนให้หลับสนิทได้เลย
บททดสอบความอดทนเช่นนี้ ใครเล่าจะทนทานไหว
พอนึกถึงห้องนอนที่อยู่ติดกัน มีดวงหน้าอันงดงามหมดจดและเรือนร่างอันอวบอิ่มอ่อนช้อยของเถียนรุ่นเย่นอนหลับใหลอยู่
จิตใจของจ้าวตงชวนก็ฟุ้งซ่านเตลิดเปิดเปิง เลือดลมในกายพลุ่งพล่านจนยากจะสงบลงได้ ไม่อาจหลับตาลงได้อย่างสบายใจเลยแม้แต่น้อย