เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 183 - อยู่เคียงข้างส่งท้ายปี
เมื่อกินข้าวเสร็จ ท้องฟ้าก็มืดสนิทแล้ว
"ดึกขนาดนี้แล้ว รถประจำทางคงไม่มีวิ่งแล้ว คืนนี้เธออย่าเพิ่งกลับเลย พักที่นี่สักคืนเถอะ จะไปนอนพักที่บ้านตู้ลี่ลี่ หรือจะให้ฉันพาไปเปิดห้องพักที่สถานีรับรองดีล่ะ"
จ้าวตงชวนถือกระเป๋า มองดูความมืดบนท้องฟ้าแล้วเอ่ยถามรุ่นเย่
ความจริงที่พักของเขาหากจัดเก็บทำความสะอาดสักหน่อย ก็สามารถปูที่นอนเพิ่มขึ้นมาอีกเตียงได้อย่างสบายๆ
แต่เรื่องนี้ละเอียดอ่อนเกินไป อย่าว่าแต่ในยุคสมัยนี้เลย ต่อให้เป็นยุคหลัง หากความสัมพันธ์ยังไม่ลึกซึ้งถึงขั้นหนึ่ง การที่ชายหญิงจะมานอนร่วมห้องเดียวกันย่อมเป็นเรื่องที่ไม่เหมาะสม แม้จะแยกเตียงกันนอนคนละมุมก็ตาม
"ฉัน...ฉันไปพักที่สถานีรับรองดีกว่า ไม่อยากรบกวนตู้ลี่ลี่บ่อยๆ น่ะ"