กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 181 - ในใจของรุ่นเย่
"ช่วงนี้สบายดีไหม" เถียนรุ่นเย่ยิ้มพลางหันมามองจ้าวตงชวน
เมื่อมองดูรอยยิ้มอันอ่อนหวานและท่าทางนุ่มนวลน่าทะนุถนอมของเถียนรุ่นเย่ จิตใจของเขาก็สงบลงอย่างประหลาด
"ช่วงนี้ก็สบายดีครับ ไม่อดไม่อยาก แถมตอนนี้ยังมีสาวงามมาเดินเคียงข้าง จะไม่ให้ดีได้อย่างไรกันครับ" จ้าวตงชวนเอ่ยหยอกล้อ
"เธอนี่..." เถียนรุ่นเย่ไม่คิดว่าเขาจะพูดจาแบบนี้ ไม่รู้ว่ากำลังโกรธหรือกำลังเขินอายกันแน่ ใบหน้าของเธอจึงแดงขึ้นอีกหลายส่วน
"ฮ่าๆ พี่รุ่นเย่ อย่าเพิ่งโกรธสิครับ" จ้าวตงชวนหัวเราะเบาๆ
"พ่อฉันฝากจดหมายมาให้ฉัน ทำไมเธอต้องให้น้องชายฉันเอามาส่งให้อีกทอดด้วยล่ะ" เถียนรุ่นเย่หยุดฝีเท้า หมุนตัวกลับมาสบสายตาของเขาตรงๆ แล้วถามขึ้น