เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 146 - ห้างสรรพสินค้า
เมื่อต้องเผชิญกับคำขอของพ่อของหลี่อวี้เอ๋อร์ ในใจของจ้าวตงชวนคิดปฏิเสธ เขาแค่อยากจะกินข้าวให้อิ่มสบายท้องสักมื้อ จากนั้นก็กลับไปนอนหลับพักผ่อนที่เรือนรับรอง
แต่พอสัมผัสได้ถึงฝ่ามืออันทรงพลังบนบ่า เขาก็ไม่อาจสลัดออกไปตรงๆ ได้ ทำได้เพียงพูดออกมาอย่างจำนน
"คุณอาหลี่ครับ ผมดื่มเหล้าไม่เป็นจริงๆ ดื่มทีไรเมาพับทุกที"
"ฮ่าๆๆ สิ่งที่ต้องการก็คือให้เธอเมานี่แหละ" พ่อของหลี่อวี้เอ๋อร์คิดในใจอย่างกระหยิ่ม
ไม่มีทางเลือก จ้าวตงชวนจำต้องนั่งลงข้างพ่อของหลี่อวี้เอ๋อร์
แม่ของหลี่อวี้เอ๋อร์และคุณตาหลี่ต่างส่งยิ้มอย่างรู้กัน มีเพียงหลี่อวี้เอ๋อร์ที่นั่งอยู่ตำแหน่งล่างด้วยใบหน้าไร้เดียงสาเพื่อเตรียมกินข้าว
เมื่อกับข้าวขึ้นโต๊ะ พ่อของหลี่อวี้เอ๋อร์ก็หยิบสุราเหมาไถออกมาจากตู้ติดผนังอีกขวดหนึ่ง