เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 119 - ตรอกหนานหลัวกู่
จ้าวตงชวนสะพายกระเป๋าเดินไปตามทาง พลางเริ่มเรียบเรียงความทรงจำของร่างเดิมเกี่ยวกับนครหลวงอันเป็นบ้านเกิด
บิดาของร่างเดิมชื่อจ้าวเจิ้งกั๋ว เป็นช่างกลึงระดับ 5 ของโรงงานรีดเหล็ก ส่วนมารดาชื่อกัวผิง เริ่มล้มป่วยเมื่อหลายปีก่อน จนไม่สามารถทำงานได้ตามปกติ ต้องพักรักษาตัวอยู่ที่บ้านมาโดยตลอด ยามที่อาการทรุดหนักถึงขั้นล้มหมอนนอนเสื่อ
ส่วนร่างเดิมเป็นบุตรชายคนเดียวของบ้าน ตั้งแต่เด็กเติบโตมาด้วยการตามใจของพ่อแม่ จึงติดนิสัยรักสบาย ไม่เอาถ่าน ไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะจับไก่
ยิ่งไปกว่านั้น ร่างเดิมยังชอบวิ่งตามประจบประแจงพวกบุตรหลานตระกูลใหญ่ในค่ายทหาร ทว่าน่าเสียดายที่ไม่ว่าจะเป็นลูกหลานของตระกูลใด ล้วนไม่ใช่สิ่งที่คนตัวเล็กๆ อย่างเขาจะเอื้อมถึงได้