เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 115 - นิตยสารเหรินหมินเหวินเสวีย
"การไปพักผ่อนในครั้งนี้ ได้อะไรติดไม้ติดมือกลับมาบ้างไหมล่ะ" ผู้อำนวยการหวังเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม
"เอ่อ หากจะพูดถึงสิ่งที่ได้รับกลับมา ความจริงแล้วก็พอจะมีอยู่บ้างครับ" จ้าวตงชวนยิ้มตอบ
เดิมทีผู้อำนวยการหวังเพียงแค่ถามไปตามมารยาทเท่านั้น นึกไม่ถึงเลยว่าจ้าวตงชวนจะรับคำอย่างเป็นเรื่องเป็นราว
"ในช่วงที่จิตใจกำลังผ่อนคลาย ผมก็เลยแต่งบทกวีขึ้นมาได้บทหนึ่งครับ แต่เนื้อหามันค่อนข้างสั้นมาก กลัวว่าจะทำให้ทุกท่านต้องหัวเราะเยาะเอาครับ"
"บทกวีอะไรงั้นหรือ"
เมื่อพูดถึงเรื่องบทกวี เจี่ยปิงก็พลันตาสว่างขึ้นมาทันที เขารีบปรับสีหน้าให้จริงจังแล้วเอ่ยถามขึ้นมาทันควัน
"เป็นเพียงบทกวีสั้นๆ ครับ เกรงว่าจะไม่คู่ควรแก่การนำมาเสนอต่อหน้าทุกท่าน" จ้าวตงชวนยิ้มบางๆ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา