เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 112 - กำหนดพิกัดมิติ
จ้าวตงชวนก้าวเดินอย่างรวดเร็วเข้าไปในลานบ้าน ผลักประตูรั้วออกแล้วเข็นรถจักรยานออกมา จากนั้นก็ลงกลอนประตูรั้วให้เรียบร้อย เขาใช้เท้าข้างหนึ่งเหยียบบนบันไดถีบ เท้าอีกข้างออกแรงไถไปข้างหน้าสองสามก้าวแล้วตวัดขาขึ้นคร่อมจักรยานอย่างคล่องแคล่ว
ทางเดินดินในหมู่บ้านไม่ค่อยเอื้ออำนวยต่อการปั่นจักรยานเท่าใดนัก เขาจึงค่อยๆ ปั่นประคองไปอย่างช้าๆ เพียงไม่นานก็ปั่นมาเทียบข้างเถียนรุ่นเย่
"ปั่นช้าๆ หน่อยนะ ทางแถวนี้ขรุขระปั่นยาก" เถียนรุ่นเย่เอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
"ไม่เป็นไรครับ ไปกันเถอะ รีบขึ้นมาเลยครับ"
จ้าวตงชวนเลือกจุดที่พื้นดินค่อนข้างราบเรียบแล้วหยุดรถจักรยานลง
"อืม ได้สิ"
ลมหนาวจากทิศเหนือพัดกรรโชกหวีดหวิว ล็อกผืนเขาทุกลูกให้อยู่ภายใต้ความหนาวเหน็บของฤดูหนาว