เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 110 - อายุมากกว่าสามปีดั่งได้ทองแท่ง
ช่างน่าเสียดายเหลือเกิน สภาพครอบครัวของพวกเขายากจนแร้นแค้นถึงเพียงนี้ ย่อมไม่มีทางคู่ควรกับลูกสาวของบ้านนั้นได้เลย
เมื่อคิดถึงจุดนี้ ผู้อาวุโสซุนอวี้โฮ่วจึงได้แต่ทอดถอนหายใจออกมาด้วยความอ่อนใจ
"รุ่นเย่ เธอคงมาร่วมแสดงความยินดีกับเส้าอันสินะ ลุงขอโทษจริงๆ พอดีรู้ว่าเธอต้องสอนหนังสือก็เลยไม่ได้ไปรบกวนส่งการ์ดเชิญ มาๆ เดี๋ยวลุงหาที่นั่งให้เธอนะ" ซุนอวี้โฮ่วไม่อาจปล่อยให้รุ่นเย่ทำให้งานแต่งงานของเส้าอันต้องเกิดความวุ่นวายได้ ด้วยความกลัวว่าเธอจะพูดอะไรไม่สมควรออกมาจึงรีบเอ่ยทักทายตัดหน้าขึ้นก่อน
"ลุงอวี้โฮ่วคะ ฉันแค่อยากจะขอคุยกับพี่เส้าอันสักสองสามประโยคค่ะ" รุ่นเย่ไม่ได้เดินเลี่ยงไปไหน เธอยังคงยืนหยัดอยู่อย่างมั่นคง จ้องมองไปยังซุนเส้าอันแล้วเอ่ยขึ้น