กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 106 - เซียนน้อยผู้ไร้เรื่องกังวล
จ้าวตงชวนได้ยินดังนั้นก็หัวเราะออกมาพลางกล่าว
"ก็แค่รู้สึกว่าทรงนี้มันสบายตัวดีครับ"
เวลานี้ซุนเส้าอันก็ลุกขึ้นจากม้านั่งยาวเช่นกัน
"เสี่ยวจ้าว ทรงผมนี้เข้ากับรูปร่างของเธอมาก มองดูแล้วกระปรี้กระเปร่ามีชีวิตชีวาจริงๆ"
"ฮ่าๆ เอาล่ะครับพี่เส้าอัน พวกเรากลับกันเถอะ"
ทั้งสองคนจ่ายเงินค่าตัดผมคนละสองเหมา แล้วเดินออกจากร้านตัดผม
เมื่อตัดผมเสร็จสิ้นและไม่มีธุระอื่นใดแล้ว จ้าวตงชวนและซุนเส้าอันจึงไม่คิดจะเตร็ดเตร่อยู่บนถนนสือเกอเจี๋ยอีกต่อไป ต่างพากันขี่จักรยานมุ่งหน้าตรงกลับสู่หมู่บ้านซวงสุ่ย
ขากลับซุนเส้าอันเป็นฝ่ายขอขี่จักรยานเอง โดยให้จ้าวตงชวนเป็นคนนั่งซ้อนท้าย