กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 104 - กินอาหารเลี้ยงล้มหมู
เวลานี้จ้าวตงชวนยังไม่ได้ก่อไฟทำอาหาร ในเมื่อบ้านของซุนเส้าอันมีกับข้าวเลี้ยงล้มหมูให้กิน เขาย่อมยินดีตอบรับอย่างเต็มใจ
ซุนเส้าอันเดินนำอยู่ด้านหน้า ส่วนจ้าวตงชวนเดินตามหลังมาติดๆ ไม่นานนักทั้งสองก็มาถึงบ้านของซุนเส้าอัน
เวลานี้ภายในลานบ้านกำลังคึกคักอย่างยิ่ง บรรยากาศแห่งความโศกเศร้าเมื่อช่วงเช้าถูกแทนที่ด้วยความมีชีวิตชีวาของปัจจุบันไปจนหมดสิ้น
ชีวิตของคนเราก็เป็นเช่นนี้ ไม่ว่าโลกใบนี้จะขาดใครไป วันเวลาของทุกคนก็ยังคงต้องดำเนินต่อไปตามปกติ ความโศกเศร้าเหล่านั้นได้ถูกฝังลึกลงไปในก้นบึ้งของหัวใจเรียบร้อยแล้ว