เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 102 - พบเถียนรุ่นเย่อีกครั้ง สหายจงไปสู่สุคติ
ไม่นานนัก จ้าวตงชวนที่ปั่นจักรยานอยู่ก็ติดตามกระแสผู้คนเข้ามาถึงเขตตัวเมืองของอำเภอหยวนซี
ท้องฟ้าในเวลานี้เริ่มมืดลงแล้ว
เขาอยากจะลองไปถามที่พักรับรองประจำอำเภอว่ายังมีห้องว่างเหลืออยู่หรือไม่ หากโชคไม่ดีไม่มีห้องว่าง เขาอาจจะต้องหาที่ขอพักอาศัยสักคืน
หากไม่มีที่ไปจริงๆ ก็ค่อยไปหาซุนเส้าผิงที่โรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งประจำอำเภอเพื่อขอนอนเบียดในหอพักของเขา
จ้าวตงชวนคิดในใจเช่นนั้น
เขาปั่นจักรยานมุ่งหน้าไปยังที่พักรับรองประจำอำเภอตามทิศทางในความทรงจำ
เมื่อมาถึงที่พักรับรอง เขาจึงสอบถามพนักงานต้อนรับชายที่หน้าเคาน์เตอร์ว่ายังมีห้องว่างเหลืออยู่หรือไม่
"คุณมาได้จังหวะเหมาะเจาะพอดีเลย เพิ่งจะมีคนมาแจ้งยกเลิกห้องไปคนหนึ่งเมื่อกี้นี้เอง" ชายพนักงานต้อนรับมองจ้าวตงชวนด้วยรอยยิ้มแล้วกล่าว