กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 100 - รองเท้าปักลายหนึ่งข้าง
หวงเหล่าซานเดินมาหยุดอยู่หน้าประตูรั้ว หันกลับมามองจ้าวตงชวนเพื่อขอความเห็นผ่านทางสายตา
จ้าวตงชวนไม่เอ่ยคำใด เพียงแค่พยักหน้ารับเป็นสัญญาณ
หวงเหล่าซานจึงยกมือขึ้นเคาะประตู
เสียงบานประตูดังเอี๊ยดอ๊าดเปิดออกเป็นช่องแคบๆ
ชายชราร่างค่อม ผมเผ้าขาวโพลน ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งกาลเวลาและไว้เคราแพะ โผล่ศีรษะออกมาระแวดระวังผ่านช่องประตู
"หวงเหล่าซาน แกเองเหรอ"
สายตาของเขาจับจ้องมองหวงเหล่าซาน แล้วกวาดมองเลยมายังจ้าวตงชวน
เขายืนนิ่งเงียบไม่ยอมเอ่ยสิ่งใดต่อ
"ท่านผู้เฒ่า พวกเราเข้าไปคุยกันข้างในเถอะครับ" หวงเหล่าซานเอ่ยขึ้นเสียงเบา