กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 12 - ปากการักเรียน
พอได้ยินแบบนั้น จ้าวตงชวนก็เลิกตรวจสอบ แล้วเตรียมต้มน้ำดื่ม
ในโอ่งยังมีน้ำเหลืออยู่นิดหน่อย เขาจึงใช้กระบวยตักน้ำเทลงในกาน้ำเหล็กที่ดำปี๋เพราะโดนควันไฟรมจนไหม้เกรียมซึ่งวางอยู่บนเตา แล้วก็ใช้ไม้ขีดไฟจุดไฟ
ไม่นานไฟก็ลุกโชน ผ่านไปประมาณสิบกว่านาที น้ำหนึ่งกาก็เดือด จ้าวตงชวนเทน้ำใส่กระติกน้ำร้อน ส่วนที่เหลืออยู่นิดหน่อยก็เทใส่ชาม
จ้าวตงชวนรู้สึกเหมือนขาดอะไรไปบางอย่าง ขาดอะไรงั้นเหรอ?? ขาดใบชายังไงล่ะ
เขาแอบคิดอย่างดัดจริตนิดๆ ว่า อีกสองสามวันค่อยเข้าเมืองไปซื้อของมาบ้างดีกว่า ตอนนี้เขาก็เป็น "คนรวย" แล้ว จะปล่อยให้ตัวเองลำบากไม่ได้ แล้วก็คูปองจักรยานนั่นด้วย ต้องรีบเอาไปแลกมาให้ไวเลย