เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 195 - แขกผู้มาเยือนยามดึก
ยามไฮ่ตอนกลาง (ราวห้าทุ่ม)
ราตรีมืดมิดดุจน้ำหมึก หมู่บ้านทหารพิทักษ์ทั้งหมู่บ้านจมดิ่งสู่ความเงียบสงบมาเนิ่นนานแล้ว
ทันใดนั้น เสียงสุนัขเห่าดังแว่วมาจากที่ไกลๆ ทำลายม่านราตรีอันเงียบสงบนี้ลง
ต้นไม้แห้งโกร๋นในฤดูใบไม้ร่วงทอดเงาทะมึนเป็นริ้วลายใต้แสงจันทร์ ท่ามกลางม่านราตรี ปรากฏร่างสูงใหญ่กำยำร่างหนึ่งเลือนราง
ราวกับกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียวกับความมืดมิด
ร่างนั้นค่อยๆ ก้าวเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมาหยุดยืนอยู่หน้าลานเรือนหลังเล็กแห่งหนึ่ง
เงาร่างนั้นหยุดชะงักที่หน้าประตูอยู่ชั่วครู่ จากนั้นก็กระโดดปีนขึ้นบนกำแพงอย่างปราดเปรียวยิ่ง
ประหนึ่งเสือดาวผู้คล่องแคล่ว ทะยานลงสู่ลานดินว่างเปล่าในเรือนตระกูลเซียวอย่างไร้สุ้มเสียง
เวลานี้ ซูเหอที่กำลังนอนหลับอยู่ในห้องด้านใน พลันเบิกตากว้างขึ้นมาทันที!