เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 167 - แจกจ่ายเถามันเทศ!
ในยามนั้นเอง เสียงฝีเท้าเร่งร้อนพลันแว่วมาจากทางคันนา
หยางเอ้อร์เม่ยกับชุนเซียงรีบสาวเท้ากึ่งวิ่งกึ่งเดินมาด้วยความเร่งรีบ ใบหน้าของทั้งสองแดงระเรื่อเล็กน้อย บนหน้าผากยังมีเหงื่อเม็ดละเอียดผุดซึม
"น้องสะใภ้!"
หยางเอ้อร์เม่ยตะโกนเรียกมาแต่ไกล นางสาวเท้าเร็วรี่จนมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าซูเหอพลางหอบหายใจเล็กน้อย
"ได้ยินว่าบ้านเจ้ากำลังแจกจ่ายยอดเถามันเทศ...พวกเราขอรับไปปลูกบ้างได้หรือไม่?"
แม้จะไม่ได้คลุกคลีกับซูเหอมากนัก ทว่าหยางเอ้อร์เม่ยเลื่อมใสในตัวนางจากก้นบึ้งของหัวใจ
ในเมื่อบ้านนางปลูกมันเทศมากมายหลายสิบหมู่ ทั้งยังผลักดันอย่างเต็มที่และแจกจ่ายเถามันเทศให้ชาวบ้านโดยไม่คิดเงิน นั่นย่อมแสดงว่านางมีความมั่นใจในผลผลิตของสิ่งนี้อย่างเต็มเปี่ยม
หากปลูกได้ผลขึ้นมาจริงๆ นั่นล้วนเป็นเสบียงอาหารที่เป็นกอบเป็นกำ
หากบ้านพวกเขาปลูกไว้บ้าง ฤดูหนาวปีนี้ก็คงจะผ่านไปได้ราบรื่นขึ้น