เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 143 - สุขสันต์คืนรวมญาติเทศกาลไหว้พระจันทร์
ซูเหอได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวภายนอกลานเรือน จึงรีบหันกายเดินไปที่หน้าประตู ผลักบานประตูไม้ทั้งสองบานเปิดออกกว้าง
เซียวจวิ้นกระโดดลงจากเกวียนล่ออย่างคล่องแคล่ว แล้วจูงเอ้อร์จ้วงเข้ามาในลานเรือนเล็ก
ทว่าหวังกุ้ยเซียงยังคงนั่งอยู่บนกระดานเกวียนล่อ มีเพียงสีหน้าท่าทางที่ดูเซื่องซึมและเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าเป็นพิเศษ
"ท่านแม่!"
ซูเหอสังเกตเห็นความผิดปกติได้ในทันที จึงสาวเท้าก้าวไปข้างหน้า ยื่นมือออกไปประคองนางลงจากเกวียน พลางเอ่ยถามเสียงเบา "เหตุใดจึงกลับมาค่ำมืดเช่นนี้เจ้าคะ? ระหว่างทางติดขัดสิ่งใด หรือเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือไม่?"
หวังกุ้ยเซียงยึดแขนของลูกสะใภ้ไว้ ค่อยๆ ก้าวลงจากกระดานเกวียนอย่างช้าๆ แล้วอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาคำหนึ่ง
"เฮ้อ เรื่องมันยาวน่ะ"
"ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ไม่ต้องรีบร้อน พวกเราเข้าเรือนไปนั่งลงแล้วค่อยๆ พูดคุยกัน"