เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 138 - คุณธรรมอันยิ่งใหญ่
เช้าตรู่ของวันเทศกาลไหว้พระจันทร์ สายลมฤดูใบไม้ร่วงพัดโชยมาอย่างอบอุ่นสบาย
หลังมื้อเช้าผ่านพ้นไป หวังกุ้ยเซียงและซูเหอต่างถือตะกร้าของขวัญคนละใบ พากันออกจากบ้านเพื่อนำของขวัญไปมอบให้ผู้อื่น
จุดหมายแรกของสองแม่สามีลูกสะใภ้คือบ้านของผู้ใหญ่บ้านเฉินโหย่วเกิน
เพิ่งก้าวเข้าประตูรั้วลานบ้าน ก็แลเห็นผู้ใหญ่บ้านเฉินโหย่วเกินนั่งยองๆ อยู่บนขั้นบันไดหินตรงมุมลานบ้านเพียงลำพัง ในมือถือกล้องยาสูบ สูดควันเข้าปอดทีละคำๆ
หัวคิ้วของเขาขมวดแน่นเป็นปม ใบหน้าทั้งแถบแลดูคล้ายถูกบดบังไว้ด้วยม่านเมฆแห่งความกลัดกลุ้ม
"โอ้โห! อาเหอกับน้องกุ้ยเซียงมากันแล้วรึ!"
โจวชิวจวี๋ ภรรยาของผู้ใหญ่บ้านเดินออกมาจากห้องครัว พอเห็นหวังกุ้ยเซียงกับซูเหอ รอยยิ้มก็ผลิบานขึ้นบนใบหน้าทันที
"รีบเข้ามานั่งในเรือนเร็วเข้า ข้าจะไปรินน้ำเชื่อมให้ดื่ม"
ครอบครัวสามัญชนทั่วไปในหมู่บ้านชายแดน การต้อนรับแขกเหรื่อส่วนใหญ่ใช้น้ำเปล่า จะมีก็แต่แขกผู้มีเกียรติหรือญาติสนิทมิตรสหายใกล้ชิดเท่านั้น ถึงจะยอมตัดใจยกเอาน้ำเชื่อมที่เก็บถนอมไว้ออกมาต้อนรับ