เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 135 - ตระเตรียมของกำนัลวันไหว้พระจันทร์
หวังกุ้ยเซียงเอ่ยเสียงหนักแน่น "ใช่ กินอันนี้นี่แหละ ทำไมหรือ มีของกินประณีตเลิศรสเยี่ยงนี้ให้กิน เจ้ายังมีปัญหาอีกรึ"
ได้ยินดังนั้น เซียวจวิ้นก็กระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันใด เขารีบหยิบขนมไหว้พระจันทร์ขึ้นมาเป็นคนแรก "ไหนเลยจะมีได้ขอรับ เพียงแต่คาดไม่ถึงอยู่บ้าง"
ฟุ่มเฟือยถึงเพียงนี้เชียวหรือ
ถึงกับเอาขนมเลิศรสราคาแพงเยี่ยงนี้มากินแทนข้าวเลยหรือ
ในใจเขาลอบทอดถอนใจ ชีวิตความเป็นอยู่ของครอบครัวพวกเขา ช่างดีขึ้นเรื่อยๆ เสียจริง
ทว่าการใช้ชีวิตอย่างหรูหราฟุ่มเฟือยเช่นนี้ เขาชอบยิ่งนัก
ซูเหอยิ้มเจื่อนอย่างเกรงใจ "เมื่อบ่ายข้าลองฝึกทำฝีมือไปหน่อย เผลอทำออกมาเยอะเกินไป รสชาติพวกนี้ยังมีข้อบกพร่องอยู่บ้าง แต่ก็ยังพอกลืนลงคอได้ ของพวกนี้เก็บไว้นานไม่ได้ ดังนั้นพวกเราจึงต้องรีบกินให้หมดโดยเร็ว"
อย่างไรเสียในยุคสมัยนี้ไม่มีสารกันบูด จึงไม่อาจเก็บรักษาไว้ได้ยาวนาน
ในใจนางกระจ่างแจ้งดีว่า การเก็บรักษาขนมในยุคโบราณ มีวิธีกันบูดตามธรรมชาติเพียงสองทางเท่านั้น