เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 129 - เรื่องของลูก
สำหรับปฏิกิริยาของสามีตนเอง ซูหลานพึงพอใจและปลาบปลื้มใจเป็นอย่างยิ่ง
ทว่าในยามนี้ นางหมุนเวียนความคิดเล็กน้อย ช้อนสายตาขึ้นมองเขา แสร้งทำเป็นรู้ความพลางส่ายหน้าเบาๆ
"อย่าได้กังวลเลยเจ้าค่ะ ตอนนี้ข้าดีขึ้นมากแล้ว ไม่เป็นไรจริงๆ"
นางชะงักไปนิด น้ำเสียงยิ่งทวีความอ่อนหวานนุ่มนวล
"วันนี้เป็นงานเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่ของพี่ใหญ่ลู่กับพี่สะใภ้ลู่ ถือเป็นวันมงคลยิ่ง ไม่ควรให้เรื่องของข้ามาทำลายความสำราญของทุกคน ทั้งยังไม่ควรเอิกเกริกวุ่นวาย"
"มิสู้...พวกเราค่อยไปหาท่านหมอพรุ่งนี้ดีหรือไม่เจ้าคะ"
ทันทีที่วาจานี้เอ่ยออกมา เหล่าสตรีในห้องครัวต่างก็ชะงักงันไปพร้อมเพรียงกัน พลันรู้สึกหมดคำจะพูดขึ้นมาทันที
เมื่อครู่ยังทำท่าคลื่นไส้ทรมาน ทั้งยังตื่นตระหนกจะให้ไปตามท่านหมอ ป่าวประกาศจนรู้กันไปทั่ว
บัดนี้ผู้คนแห่กันมา บรรยากาศพร้อมสรรพ กลับเริ่มเสแสร้งทำเป็นรู้ความเห็นอกเห็นใจผู้อื่นขึ้นมาเสียอย่างนั้น?