เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 127 - รวมญาติสังสรรค์
โจวอู่กัดไปหนึ่งคำ สัมผัสนุ่มละมุนอบอวลด้วยกลิ่นหอมกรุ่นของข้าวสาลีพลันละลายในปาก ดวงตาของเขาเป็นประกายขึ้นมาทันที
"มารดามันเถอะ! นี่มันอร่อยเกินไปแล้ว! หอมกว่าขนมในร้านขนมเปี๊ยะในเมืองเสียอีก!"
"นึกไม่ถึงว่าน้องสะใภ้จะทำขนมเก่งกาจถึงเพียงนี้ เจ้าหนุ่มเซียวเจิง เจ้าช่างมีวาสนาดีจริงๆ!"
หยางเต๋อซุ่นตบไหล่เซียวเจิง "เหล่าเซียว เจ้าต้องให้น้องสะใภ้ช่วยสอนคนในบ้านข้าบ้างแล้วนะ จะได้ทำมาให้พวกเรากินแก้ขัดปากบ้าง!"
ลู่ต้าชวนแค่นเสียงฮึ "อย่าได้ฝันไปเลย! มีแค่น้องสะใภ้เท่านั้นแหละที่มีรสมือประณีตถึงเพียงนี้ ถึงได้รังสรรค์ของอร่อยล้ำเช่นนี้ออกมาได้ ข้านับถือจริงๆ!"
"ฝีมือภรรยาข้าดียิ่งนัก ไม่เพียงแต่ทำของกินแปลกใหม่ได้สารพัด รสมือทำอาหารทั่วไปก็ยอดเยี่ยม!"
เมื่อได้ยินทุกคนเอ่ยปากชื่นชมภรรยาตนเอง เซียวเจิงก็อยากจะถ่อมตนสำรวมท่าทีอยู่หรอก ทว่ารอยยิ้มที่มุมปากกลับกลั้นเอาไว้ไม่อยู่เสียแล้ว
ช่วยไม่ได้ ก็ภรรยาของเขาดีเลิศจริงๆ นี่นา!
ทางด้านห้องครัว พี่สะใภ้ลู่ก็หยิบขนมปังออกจากตะกร้ามาหลายชิ้น ส่งให้ซูเหอ ชุนเซียง และพี่สะใภ้หยาง จากนั้นก็ส่งให้บุตรสาวของตนเองชิ้นหนึ่ง