เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 124 - ขนมปังอบหอมกรุ่น
หนึ่งชั่วยามผ่านไป
เตาอบที่ก่อขึ้นจากดินเหนียวยังคงมีไอร้อนและควันกรุ่นลอยฟุ้ง ผนังเตาถูกผิงจนอุ่นจัด ทั้งยังเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลอมเหลืองจางๆ
ไอร้อนที่พวยพุ่งม้วนตัวอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมเข้มข้นของข้าวสาลีและกลิ่นหอมหวานละมุนของนมสด ลอยละล่องออกมาตามปากเตา อบอวลชวนน้ำลายสอไปทั่วทั้งลานเรือน
แป้งสองก้อนที่ซูเหอนวดพักไว้เมื่อช่วงเช้า บัดนี้อบออกมาเป็นขนมปังรสชาติดั้งเดิมได้ห้าสิบสองก้อน และขนมปังรสนมสดอีกสามสิบหกก้อน
"หอมเหลือเกินเจ้าค่ะ~"
เซียวเยว่ยืนเฝ้าอยู่ข้างเตาอบ อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายเอื๊อกแล้วเอื๊อกเล่า กลิ่นหอมเข้มข้นที่ลอยวนเวียนอยู่ตรงปลายจมูกเช่นนี้ ช่างทรมานจิตใจเสียจริง
นางไม่เคยได้กลิ่นที่หอมหวานเย้ายวนใจถึงเพียงนี้มาก่อน แม้แต่ขนมหวานของร้านขนมเก่าแก่ในตำบล ก็ยังเทียบกับกลิ่นหอมของขนมปังในยามนี้ไม่ได้แม้แต่น้อย