กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 107 - ซื้อผลไม้ป่ากลับไปหมักสุรา
ซูเหอรู้สึกยินดียิ่งนัก นึกไม่ถึงว่าจะได้พบของดีเช่นนี้
นางรีบเอ่ยถามพ่อค้าเจ้าของแผง "ของพวกนี้ขายอย่างไรหรือ"
พ่อค้าเป็นชาวโครยอ เอ่ยภาษาต้าจิ้งด้วยสำเนียงแปร่งหู "ก้อนนมแห้ง ก้อนละห้าสิบอีแปะ ส่วนก้อนสาหร่ายทะเลนี้ ก้อนละสี่สิบอีแปะ"
ซูเหอครุ่นคิด "ก้อนนมแห้งนี้ข้าเอาห้าก้อน ก้อนสาหร่ายทะเลเอาสิบก้อน รวมเป็น... หกร้อยห้าสิบอีแปะ ถูกต้องหรือไม่"