เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 94 - นำกลับมาเลี้ยงที่บ้าน
เป็นดังคาด พอซูเหอย่างเท้าเข้าหมู่บ้าน บรรดาสตรีสองสามคนที่นั่งเย็บพื้นรองเท้าพลางนินทาชาวบ้านอยู่ใต้ต้นหวายเฒ่าก็เหลือบมาเห็นนางเข้าทันที
"โย่! นี่มิใช่ภรรยาของเซียวเจิงหรอกหรือ?"
หญิงชราตระกูลจ้าวแผดเสียงขึ้นมาก่อนใคร มือที่ถือพื้นรองเท้าตบลงบนหัวเข่าดังฉาด "นี่เจ้าขึ้นเขามาอีกแล้วรึ?!"
"เจ้าค่ะ คนทำไร่ไถนาก็ต้องพึ่งพาภูเขาหากินเป็นธรรมดา" ซูเหอตอบยิ้มๆ ทว่าฝีเท้ามิด้านหยุดลง
"ฮ่อ!"
หญิงสตรีอีกคนที่ตาไวพลันลุกขึ้นยืน ยืดคอยาวชะเง้อมองของในมือนาง ก่อนจะร้องเอะอะขึ้นมา
"กระสอบนี้ของเจ้าพองแน่นเชียว ตะกร้าที่สะพายหลังก็เต็มเอี้ยด ไปขุดได้ของดีอันใดมาอีกล่ะ? ให้พวกเราเปิดหูเปิดตาหน่อยสิ!"
ซูเหอยกกระสอบขึ้นเล็กน้อย ตอบอย่างเรียบเฉย "ดวงดีน่ะเจ้าค่ะ เก็บเห็ดป่ามาได้บ้าง"