กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 91 - ฟุ่มเฟือยสักมื้อ
ท้องของซูเหอร้องประท้วงขึ้นมาได้ถูกจังหวะพอดี
นางเงยหน้ามองดูท้องฟ้า ก็พบว่าใกล้ถึงเวลาทำอาหารกลางวันแล้ว
เมื่อสัมผัสได้ว่าขี้เถ้าในเตายังคงอุ่นอยู่ และก้นหม้อก็ยังหลงเหลือไอความร้อนจากการต้มถั่วเหลือง
สู้ฉวยโอกาสตอนที่เตาไฟยังกรุ่นอยู่ ทำอาหารกลางวันไปพร้อมกันเสียเลยจะดีกว่า
"วันนี้ขอฟุ่มเฟือยสักมื้อเถอะ"
ซูเหอมองดูข้าวสารขาวในถังข้าวสารที่เพิ่งซื้อกลับมาเมื่อวานซึ่งยังคงส่งกลิ่นหอมสะอาด นางกัดฟันตัดสินใจ
หากพูดกันตามตรง ตั้งแต่ข้ามภพมาอยู่ที่นี่เนิ่นนาน นางยังไม่เคยได้กินข้าวสวยขัดขาวเป็นเรื่องเป็นราวสักมื้อเดียว
ครอบครัวทหารประจำการมักกินข้าวฟ่างสลับกับข้าวฟ่างหางหมาอยู่เป็นประจำ ข้าวสารขาวนั้นมีราคาค่างวดสูง ยามปกติจึงไม่มีใครตัดใจกินลง