กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 82 - แย่งของกินในค่ายทหาร
เซียวเจิงกลับมาถึงค่ายพัก เขายังไม่มีเวลาสนใจของกินในตะกร้าสาน
เขานำตะกร้าไม้ไผ่ไปเก็บไว้ในตู้ไม้ของห้องพักทหารอย่างระมัดระวัง จากนั้นจึงรีบร้อนออกไปเข้าเวรลาดตระเวนต่อ
แดดยามบ่ายยังคงแผดเผาร้อนแรง รองเท้าศึกเหยียบย่ำลงบนดินทรายสีเหลืองจนฝุ่นผงคลุ้งกระจาย
เขากระชับทวนยาวในมือ สายตาสอดส่องระแวดระวังไปทั่วผืนดินรกร้างนอกกำแพงเมือง ทว่าในใจกลับอบอุ่นราวกับซุกเตาผิงเอาไว้ ร้อนผ่าวและเปี่ยมล้นไปด้วยความสุข
จนกระทั่งยามพลบค่ำสิ้นสุดเวรยาม เสียงแตรศึกดังกังวานยาวนาน เหล่าพี่น้องทหารคนอื่นๆ ต่างพากันมุ่งหน้าไปยังโรงครัว แต่เซียวเจิงกลับหมุนตัวเดินตรงกลับไปยังเขตที่พักของค่าย
"พี่เซียว! เจ้าจะไปไหนน่ะ?"