เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 80 - น้ำพริกสูตรดัดแปลง
"นี่... ข้าคงรับไว้ไม่ได้..."
เจียงหู่ตั้งตัวไม่ทัน ซาลาเปาในมือยังอุ่นกรุ่นอยู่ เขารีบคิดจะส่งซาลาเปากลับคืนไป
"ท่านป้า ข้ากินมาแล้วจริงๆ ขอรับ ท่านเก็บไว้ให้อาจวิ้นกินเถิด..."
"รับไปเถอะ"
หวังกุ้ยเซียงยัดซาลาเปาใส่อกเสื้อของเขาอย่างเด็ดขาด ทั้งยังเอ่ยหยอกเย้า "บ้านเรามีเพียงเท่านี้ ของที่ดีกว่านี้ข้าก็ไม่มีจะให้แล้ว"
"ไม่มี ไม่ใช่เช่นนั้นเลยขอรับ! เท่านี้ก็ดีมากแล้ว..."
เจียงหู่พลันลนลานขึ้นมา เกรงว่าตนเองจะพูดจาผิดไป
ซาลาเปาที่มารดาเขาทำมักจะผสมรำข้าวสาลีไปถึงหนึ่งในสามส่วน ทั้งดำทั้งแข็งจนแทบจะปาหัวคนแตกได้
ทว่าซาลาเปาของบ้านสกุลเซียวลูกนี้ แม้จะเป็นแป้งข้าวโพด แต่กลับผสมแป้งหมี่ขาวลงไปด้วยเล็กน้อย เมื่อเคี้ยวดูก็ต้องทั้งนุ่มทั้งหอมเป็นแน่