เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 49 - การเจรจาระหว่างแม่สามีกับลูกสะใภ้
สีหน้าของหวังกุ้ยเซียงพลันสงบลง นางถอนหายใจยาวออกมาอย่างลึกซึ้ง พลางส่งยิ้มเจื่อนให้แก่ซูเหอ
"ทำให้เจ้าต้องเห็นเรื่องน่าขันเสียแล้ว! ความจริงคนในหมู่บ้านเนื้อแท้ก็ไม่ได้เลวร้ายอันใด ล้วนเป็นเพราะความยากจนบีบคั้น ชายแดนทุรกันดารหนาวเหน็บ ชีวิตความเป็นอยู่ยากลำบาก ใครเล่าจะไม่อยากหาเงินเพิ่มมาจุนเจือครอบครัว?"
นางถอนหายใจอีกครา "ทว่าหนึ่งไม่มีลู่ทาง สองไม่มีวิชาฝีมือติดตัว คิดอยากจะหาเงิน มันจะง่ายดายปานนั้นได้อย่างไร?!"
ในใจนางกระจ่างแจ้งดียิ่ง การที่ครอบครัวสามารถตั้งแผงขายของหาเงินได้ ล้วนเป็นเพราะบารมีของซูเหอทั้งสิ้น
หากมิใช่เพราะซูเหอหูตากว้างไกล หัวไว มีความคิดพลิกแพลงมากมาย คอยนำทางพวกตนทีละก้าว คนทั้งบ้านก็คงไม่แคล้วเหมือนคนอื่นๆ ในหมู่บ้าน ต้องทนกอดผืนนาดินแล้งไม่กี่หมู่อย่างยากลำบากต่อไป
ยามมองดูผู้อื่นมีชีวิตที่ดีขึ้น ในใจย่อมอดที่จะอิจฉาตาร้อนมิได้
หากวันเวลาบีบคั้นถึงที่สุด นางเองก็คงต้องบากหน้าไปเอ่ยปากไต่ถามเช่นกัน
เพราะเมื่ออยู่ต่อหน้าความอยู่รอด ศักดิ์ศรีหน้าตามันจะมีค่าอันใด?