เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47 - กลับบ้านพร้อมสัมภาระเต็มคันรถ!
ไม่ไกลออกไปนัก
ซูหลานที่ติดตามแม่สามีและน้องสามีมาเดินตลาดขายไข่ไก่ บังเอิญได้เห็นภาพฉากนี้เข้าพอดี
นางยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน สายตาจับจ้องไปยังเพิงขายทังปิ่งตรงนั้นเขม็ง
เมื่อเห็นคนบ้านเซียวหลายคนนั่งอยู่หน้าแผง กินกันอย่างเอร็ดอร่อย ซูหลานก็อดไม่ได้ที่จะลูบท้องของตนเอง
เมื่อเช้านี้นางดื่มเพียงน้ำต้มผักเละๆ ไปแค่ชามเดียว ใสแจ๋วเสียจนมองเห็นเงาคนได้ ไม่ช่วยให้อยู่ท้องเลยแม้แต่น้อย
ระหว่างทางที่เดินมาตลาด มันก็ถูกย่อยสลายไปจนหมดเกลี้ยงแล้ว
ยามนี้นางทั้งเหนื่อยทั้งหิว ท้องร้องโครกครากไม่หยุด
ทว่าแม่สามีอย่างหลิวชุ่ยฮวากลับบอกว่า ให้เดินตลาดเสร็จก่อนค่อยกลับไปกินข้าวที่บ้าน ไม่อนุญาตให้สิ้นเปลืองเงินทองข้างนอก
นางจึงได้แต่อดทนกล้ำกลืนเอาไว้