กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 43 - ขายโสมคน!
เมื่อได้ยินคำชมเหล่านี้ ใบหน้าของจ้าวอวิ๋นเอ๋อร์ก็ยิ่งแดงระเรื่อ ทว่าในดวงตากลับเปี่ยมล้นไปด้วยความปีติยินดี
"ขอบคุณเจ้านะ แม่นาง!"
หลังจากกล่าวขอบคุณ นางก็เดินจากไปด้วยความเบิกบานใจ
ผ่านเหตุการณ์นี้ไป แผงค้าก็ได้รับความนิยมขึ้นมาอย่างล้นหลาม
ผู้คนที่ยืนมุงดูมีมากขึ้นเรื่อยๆ หลายคนเริ่มสอบถามราคาและเลือกซื้อกันยกใหญ่
"สายรัดผมเส้นนี้ราคาเท่าไรหรือ?"
"เส้นละแปดอีแปะเจ้าค่ะ"
"แล้วเชือกมัดผมนี่เล่า?"
"สองเส้นห้าอีแปะ ไม่ลดราคาเจ้าค่ะ"