เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41 - เครื่องประดับทำมือ
"พี่สะใภ้ ท่านพูดได้ดียิ่งนักเจ้าค่ะ~"
เซียวเยว่ตั้งใจฟังเป็นอย่างยิ่ง ทั้งยังพยายามจดจำคำพูดเหล่านี้ไว้ในใจ แม้ว่านางจะยังไม่ค่อยเข้าใจนัก แต่กลับรู้สึกว่าคำพูดของพี่สะใภ้ช่างน่าฟังและเปี่ยมไปด้วยเหตุผลอย่างยิ่ง
ซูเหอเห็นแม่สามียังคงพะวงเรื่องการแบ่งเงินทอง ก็รู้สึกทั้งขันทั้งเอ็นดู
"เอาละท่านแม่ พวกเราลงมือทำของออกมาก่อนเถิด ตอนนี้เงินยังมิได้มาอยู่ในมือ คิดมากไปก็ไร้ประโยชน์ อีกอย่างก็คงขายไม่ได้ราคาสูงส่งอันใดนัก"
เมื่อมีโสมคนต้นนั้นเป็นหลักประกันแล้ว ในเวลานี้ซูเหอจึงไม่ร้อนรนเช่นก่อน เงินทุนตั้งต้นถือว่าพร้อมแล้ว
ดังนั้น สองวันนี้ตนจึงไม่รีบร้อนเข้าป่าไปขุดสมุนไพร รอเพียงวันนัดรวมตลาดเพื่อขายสมุนไพรแล้วซื้อที่ดิน เริ่มต้นการทำเกษตรกรรมเพาะปลูกครั้งใหญ่ของตน
อีกประการหนึ่ง เรื่องหมูป่าคราวก่อนยังทำให้รู้สึกหวาดผวาอยู่บ้าง ด้วยกังวลว่าพลังวิเศษของตนอาจดึงดูดสัตว์ร้ายเข้ามา
เมื่อคิดว่าสองวันนี้อยู่บ้าน อย่างไรก็ว่างอยู่ จึงตั้งใจจะพาแม่สามีและน้องสาวสามีทำมาค้าขายเล็กๆ น้อยๆ ร่วมกัน