กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 36 - จัดการโสมคน
หลังอาหารเย็น ท้องฟ้าก็มืดสนิทลงโดยสมบูรณ์
ราตรีเข้าปกคลุมหมู่บ้านทหารทั้งหมู่บ้าน มีเพียงบ้านเรือนไม่กี่หลังที่มีแสงสลัวรำไรส่องลอดออกมาจากหน้าต่าง คนส่วนใหญ่ต่างดับตะเกียงไฟกันแต่หัวค่ำ แล้วคลำทางเข้านอนท่ามกลางความมืดมิด
ชายแดนแห่งนี้สภาพความเป็นอยู่แร้นแค้นยากลำบากอยู่แล้ว สองปีมานี้ยังประสบภัยแล้ง สิ่งของอย่างน้ำมันตะเกียงย่อมต้องประหยัดได้เท่าใดก็ประหยัดเท่านั้น
ยามนี้ในลานบ้านตระกูลเซียว ทั้งหมดต่างกินอิ่มหนำสำราญ นั่งรับลมย่อยอาหารอยู่ใต้ชายคา
มื้อค่ำในคืนนี้ ทุกคนต่างกินอย่างอิ่มเอมเปรมปรีดิ์และพึงพอใจเป็นล้นพ้น
ไม่มีสิ่งใดจะทำให้ผู้คนรู้สึกเป็นสุขและอิ่มอกอิ่มใจไปยิ่งกว่าการได้กินจนอิ่มอีกแล้ว