เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 23 - ขบวนเกวียนวัววิวาห์
เสียงตะโกนนั้นดึงดูดความสนใจของผู้คนทั่วทั้งลานเรือนให้หันมามองเป็นตาเดียว
เหล่าป้าสะใภ้ที่เดิมทีกำลังง่วนอยู่กับงาน ก็พลอยชะงักมือที่กำลังทำอยู่โดยไม่รู้ตัว
ส่วนชาวบ้านที่มายืนมุงดูความครึกครื้นอยู่ตรงหน้าประตูรั้ว ต่างพากันเขย่งปลายเท้า ชะเง้อคอมองเข้าไปในลานเรือน
ชั่วพริบตาถัดมา ซูเหอก็ค่อยๆ ก้าวเดินออกมาจากในห้อง
สิ่งที่ทุกคนมองเห็นเป็นอย่างแรกคือชุดสีแดงสดที่สะอาดสะอ้านและคล่องแคล่วกระฉับกระเฉง
แม้จะไม่มีเครื่องประดับเงินทองล้ำค่ามาเสริมบารมี แต่กลับไม่ดูซอมซ่อหรือต่ำต้อยแม้แต่น้อย
ทว่าสีแดงชาดนั้นเมื่อทาบทับอยู่บนเรือนร่างของนาง กลับขับเน้นให้คนทั้งร่างดูผุดผ่องพิสุทธิ์ใสและกระจ่างตา
โดยเฉพาะดอกไม้สีแดงที่ประดับอยู่บนมวยผม ดูราวกับเป็นแต้มพู่กันที่แต่งแต้มลงมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ ทว่าชวนให้ผู้คนจดจำได้ในปราดเดียว
จากนั้น ทุกคนจึงได้มองเห็นใบหน้าอันอ่อนหวานงดงามและเปล่งปลั่งของเจ้าสาวอย่างชัดเจน