เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 5 - มีภรรยาแล้วไม่ชินหรือ
ซูเหอเงยหน้ามองออกไปในลานเรือน
หวังกุ้ยเซียงกำลังเก็บกวาดอยู่ในห้องครัว ปากก็ยังคงพร่ำบ่นว่าฟืนมีไม่พอใช้
ส่วนเซียวจวิ้นก็แบกตะกร้าสานไม้ไผ่ไปเทดินที่มุมลานเรือน เซียวเยว่นั่งยองๆ ล้างชามอยู่ริมรางน้ำ การกระทำของเด็กสาวคล่องแคล่วว่องไว เห็นได้ชัดว่าคุ้นชินกับการทำงานเหล่านี้มานานแล้ว
ครอบครัวนี้ต่างคนต่างทำหน้าที่ของตน ไม่มีเสียงทะเลาะเบาะแว้ง และไม่มีการตัดพ้อต่อว่า
แม้วันคืนจะยากลำบาก ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายควันไฟแห่งความสุขสงบอย่างแท้จริง
ในยุควันสิ้นโลก ซูเหอเคยพบเห็นผู้คนมามากเกินไป ยอมผิดใจกันเพียงเพราะเสบียงแห้งครึ่งก้อน ยอมแทงข้างหลังกันเพียงเพื่อเอาชีวิตรอด
กระทั่งคนในครอบครัวหักหลังกัน สหายร่วมทางเข่นฆ่ากันเอง
เมื่อเทียบกันแล้ว แม้ตระกูลเซียวจะยากจนไปบ้าง ทว่าจิตใจผู้คนหาได้เลวร้ายไม่
แม่สามีปากร้ายใจดี ปกป้องคนในบ้านและตรงไปตรงมา