เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 343 เจ้าเป็นเช่นนี้ จะให้ข้าปล่อยมือได้อย่างไร?
ฐานค่ายกลทั้งสิบแปดแห่ง จะขาดสองแห่งนี้ไปไม่ได้
ฐานค่ายกลสองแห่งที่ยังหาไม่พบนี้สำคัญที่สุด
ทว่าซูเหยียนชิงกลับยังคงจับต้นชนปลายไม่ถูก ร้อนใจจนเหงื่อผุดบนหน้าผาก
เวลาค่อย ๆ ไหลผ่านไป
หนึ่งชั่วยามจะว่ายาวก็ไม่ยาว จะว่าสั้นก็ไม่สั้น แต่เมื่อเกี่ยวพันถึงชีวิตของผู้อื่น ทุกนาทีทุกลมหายใจก็ล้วนทรมานจนยากทานทน
ขณะนางกำลังคลายค่ายกล เสียงกระซิบของภูตผีก็ดังข้างหูเป็นระยะ
“หากเจ้ายอมล้มเลิกการทำลายค่ายกล น้ำแข็งเร้นลับพันปีก็จะได้มาอย่างง่ายดาย”
“นั่นสิ เจ้ามิได้ชอบเขามิใช่หรือ? เหตุใดต้องทุ่มเทแรงกายถึงเพียงนี้เพื่อช่วยเขาด้วย?”
“เขาเป็นผู้บำเพ็ญพุทธะมิใช่หรือ? สละกายเนื้อกลายเป็นปุ๋ยบุปผา ไม่แน่อาจบรรลุเป็นพุทธะได้ในทันทีเสียด้วยซ้ำ”