กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 338 เจ้าคือจันทร์เสี้ยวแต้มหนึ่งกลางใจข้า
ภายในอาณาเขตมายาของเจดีย์อเวจี ตะวันจันทราร่วมกรอบ ไม่แบ่งกลางวันกลางคืน
บนท้องฟ้าสีครามใสราวชำระล้าง แขวนจันทร์เสี้ยวสุกสกาวดวงหนึ่งกับดวงตะวันสีเหลืองส้ม ให้ความรู้สึกราวกาลเวลายาวนานไร้สิ้นสุด
แม้มู่อวิ๋นฉือจะได้รับผลจากกลิ่นมายา ความปรารถนาครอบครองในใจพุ่งทะยาน แต่ความห่วงใยที่มีต่อศิษย์น้องยังจารึกอยู่ลึกถึงกระดูก
หลังวางเขตอาคมคุ้มครองให้จิงซานหวยที่หมดสติ
เขาก็อุ้มศิษย์น้องหญิงเล็กขึ้นทันที แล้วเดินไปเบื้องหน้าโดยไม่เอ่ยคำใด
ทั้งสองไม่รู้ว่าเดินมาเนิ่นนานเพียงใด แต่ก็ยังออกจากเจดีย์อเวจีชั้นที่สิบแปดไม่ได้