เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หลังม่านกุ้ยเฟย
ตอนที่ 325 ทุกคนล้วนเป็นไหน้ำส้มสายชูใบเล็ก
เงียบงันไร้เสียง
เวลาราวกับผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว ซูเหยียนชิงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
ความเจ็บปวดตรงอกหายไปอย่างไร้ร่องรอย ทว่าทั่วร่างคล้ายถูกบดขยี้ เส้นชีพจรวิญญาณฉีกขาด วิญญาณก่อกำเนิดปวดแปลบ ทำให้นางทั้งทรมานทั้งอ่อนล้า
เบื้องหน้ารายล้อมด้วยหมอกเมฆ แสงอรุณเจิดจ้าปกคลุมทั่วฟ้า ร่างทั้งร่างประหนึ่งอยู่ท่ามกลางก้อนเมฆอันสงบนิ่ง จิตใจดุจผิวน้ำไร้คลื่น
ซูเหยียนชิงก้มสายตาลง กลับพบว่าภาพที่สะท้อนอยู่ใต้ฝ่าเท้าเป็นตึกระฟ้าแห่งยุคสมัยใหม่
ถูกต้อง นั่นคือเมืองที่นางเคยอาศัยอยู่
บนถนนอันมีชีวิตชีวาและอึกทึก เด็กหนุ่มเด็กสาวสะพายกระเป๋าเป้ เดินทอดน่องอยู่บนถนนคนเดินอันคึกคัก เป็นครั้งคราวยังมีแมวมองยืนอยู่ตรงหัวมุมถนน ถ่ายภาพแนวสตรีทให้เด็กหน้าตาดีบางคน แล้วเข้าไปพูดคุย