กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หลังม่านกุ้ยเฟย
ตอนที่ 321 สัตว์เลี้ยงในกรงขัง
มู่หรงอี้ยืนอยู่ข้างกายคนทั้งสองด้วยร่างเลือนรางไร้ตัวตน ความทรงจำในอดีตซึ่งมิใช่ของเขาฉายผ่านเบื้องหน้าราวภาพโคมเวียน
ใต้ต้นไม้โบราณอันงดงามดุจแดนฝัน กลีบซากุระร่ายรำโปรยปราย ธารน้ำไหลเอื่อยส่งเสียงรินไหล เด็กสาวโฉมสะคราญล่มเมืองเอนพิงลำต้นอย่างสบายอารมณ์ จิบสุราซากุระตามลำพัง ประหนึ่งภาพวาดสาวงามท่ามกลางขุนเขาสายน้ำที่เงียบสงบและงดงามละมุนตา
บุรุษร่างสูงสง่าผู้หนึ่งมองไม่เห็นใบหน้าชัดเจน ได้ยินเพียงน้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าเมื่อเขาโน้มกายลงกระซิบ
“เหตุใดจึงมาดื่มสุราอยู่ที่นี่คนเดียว ออกมาแล้วไยไม่เรียกข้าด้วย งานเลี้ยงอึกทึกเกินไปหรือ หรือว่า...เจ้าไม่ชอบการแสดงที่ข้าเตรียมไว้ให้”