กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หลังม่านกุ้ยเฟย
ตอนที่ 304 หากเจ้าเป็นอะไรไป ข้าจะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร
แต่โบราณมาใครเล่าพ้นความตาย โลกีย์ดุจกระแสคลื่น ผู้คนดุจสายน้ำ
สรรพเสียงล้วนเงียบงัน
บนท้องฟ้ากระจ่าง เมฆทั้งมวลถูกกระแสลมรุนแรงพัดกระจาย ทั่วนภามีแต่ประกายดาวสีม่วงหมอก ลี้ลับและเลือนราง
นั่นคือเศษศิลาพลังดวงจิตที่เกิดขึ้นยามดวงกายดวงจิตสลาย
หลังเจียงซีหนิงระเบิดร่างแยกของตน แม้แต่เศษเสี้ยวดวงจิตก็ไม่มีทางหลงเหลือ
แต่กู้ลวี่ใช้กายเนื้อเป็นค่ายกล จึงยังมีความหวังอยู่เสี้ยวหนึ่ง
เขาเป็นยอดฝีมือระดับมหายาน ดวงกายดวงจิตแข็งแกร่งอย่างยิ่ง พลังดวงจิตที่โปรยปรายคล้ายแฝงหน่วยพลังงานบริสุทธิ์สายหนึ่ง หลั่งรินลงเหนือศีรษะของทุกคน
ท่ามกลางดวงดาวนับหมื่นพัน ซูเหยียนชิงค้นพบประกายดาวอ่อนจางสองดวง