เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หลังม่านกุ้ยเฟย
ตอนที่ 233 เป้าหมายของพวกเราคือตบตาฟ้าข้ามสมุทร!
ซูเหยียนชิงจมดิ่งอยู่ในโลกแห่งขนฟูนุ่มจนยากจะถอนตัว
“เอ่อ...ซูซู ข้ามีเรื่องจะคุยกับเจ้า” กู้หานเฉินอดรนทนไม่ไหว สุดท้ายก็เอ่ยปากออกมา
“เอ๊ะ? เสี่ยวไป๋ เจ้ามาตั้งแต่เมื่อใด?” ซูเหยียนชิงเงยหน้าขึ้น เส้นผมยาวดำดุจหมึกทิ้งตัวลงตรงหน้าอกราวสายน้ำตก ทั้งบนเส้นผมและเสื้อผ้าล้วนติดขนจิ้งจอกสีขาวบริสุทธิ์เต็มไปหมด ดูซื่อบื้อชวนเอ็นดูอยู่บ้าง “ขอบใจที่อุตส่าห์นำยามาส่งให้ข้า”
เมื่อได้ยินคำชม กู้หานเฉินกลับมิได้รู้สึกหัวใจพองโต มีเพียงความเย็นเยียบจับขั้วหัวใจ เขาเค้นถ้อยคำลอดไรฟันออกมา “ข้ายืนอยู่ตรงนี้...เต็ม ๆ หนึ่งก้านธูป เจ้าไม่ทันสังเกตเห็นข้าเลยหรือ?”
เจ้าตัวน้อยน้อยใจ แต่เจ้าตัวน้อยจะไม่ร้องไห้ ˚‧º·(˚ ˃̣̣̥⌓˂̣̣̥ )‧º·˚