ตอนที่ 181 เหตุใดจึงรังแกแต่ข้า ไม่ตีเขาเล่า？

ตอนที่ 181 เหตุใดจึงรังแกแต่ข้า ไม่ตีเขาเล่า？

กลิ่นหอมเย้ายวนจากกายหญิงสาวทำให้หัวใจของเยี่ยนอวี้เต้นไม่หยุด

ลมหายใจหอมหวานสดชื่นพ่นรดข้างหูเขา สัมผัสอบอุ่นจากครีบหูทำให้ทั่วร่างของเขาแดงก่ำโดยไม่รู้ตัว

หางปลาสีเงินครามงดงามดุจพัดขนนก ส่ายเบา ๆ ด้วยความตื่นเต้น

ในหัวของเยี่ยนอวี้เต็มไปด้วยความคิดที่ต่อสู้ดิ้นรน

อะไรกัน... เจ้านาย... ปรนนิบัติ ฟังดูประหลาดเกินไปแล้ว

เขาเพียงโดดเดี่ยวเกินไป มนุษย์เงือกรุ่นราวคราวเดียวกันล้วนเหยียดหยามดวงตาของเขา ด่าว่าเขาเป็นตัวประหลาด

มีเพียงนางเท่านั้น เป็นคนแรกที่กล่าวว่ารูม่านตาของเขางดงาม...

เขาเพียงอยากให้นางอยู่พูดคุยเป็นเพื่อนเท่านั้น...

ความคิดของเยี่ยนอวี้ยุ่งเหยิงซับซ้อน ร่างกายราวกับถูกสะกดไว้ ขยับไม่ได้แม้แต่น้อย