กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หลังม่านกุ้ยเฟย
ตอนที่ 161 พี่ลู่ เจ้าอดทนไว้
เจ้าเมืองน้อยผู้ขาดเส้นเอ็นในสมองไปเส้นหนึ่ง ไม่รู้ว่าจินตนาการเรื่องพิกลอันใดขึ้นมาอีกมากมาย
นางกระทืบเท้าอย่างขัดเขิน บิดเอว กัดริมฝีปากล่าง ก่อนเอ่ยกระเง้ากระงอดว่า
“พี่ลู่ ท่านช่างปากร้ายใจดี ภายนอกตะคอกใส่ข้า แต่แท้จริงแล้วท่านเป็นห่วงข้ามาก ใช่หรือไม่?”
“ตอนที่ท่านยืนเฝ้าคุ้มกันข้าอยู่ด้านนอก ท่านคงเป็นห่วงข้ามาตลอดเลยใช่หรือไม่?”
“โชคดีที่วิชาปลอมโฉมของพี่ลู่ยอดเยี่ยม พวกเขาจำไม่ได้ว่าข้าคือซูเหยียนชิง แถมยังเล่าแผนการทั้งหมดให้ข้าฟังด้วย!”
ซูเหยียนชิงที่สิงร่างอยู่ในหงส์แดง ทนมองต่อไม่ไหว จึงใช้ปีกน้อยทั้งสองข้างปิดตา “...”
ช่วยด้วย!!!
ท่าทางเสแสร้งบิดเบือนแบบดอกบัวขาวโบราณคร่ำครึเช่นนี้ ใครก็ได้มาช่วยดวงตาของนางที!!!