ตอนที่ 123 ฝ่ามือตบฉาดใหญ่หวนคืนยุทธภพ

ตอนที่ 123 ฝ่ามือตบฉาดใหญ่หวนคืนยุทธภพ

เมื่อได้ยินคำขออันเปี่ยมด้วยความโลภของหญิงสาว ราชามารกลับหัวเราะแทนที่จะโกรธ “เจ้าช่างกล้านัก เหมือนอวี๋เหยาในอดีตไม่มีผิด เป็นอย่างไร เจ้าไม่กลัวข้าหรือ?”

ซูเหยียนชิงลอบคิดคำนวณในใจอย่างรวดเร็ว ก่อนตอบด้วยท่าทีระมัดระวัง “ข้าไร้บิดามารดามาตั้งแต่เล็ก พ่อบุญธรรมเป็นผู้เลี้ยงดูข้าจนเติบใหญ่ หลังรู้สถานะของท่านแม่ ข้าก็เฝ้าคิดตามหาบิดาแท้จริงมาโดยตลอด”

ราชามารได้ยินดังนั้นก็กล่าวเสียงทุ้มต่ำ “อายุกระดูกของเจ้ามีเพียงสิบแปดปี หรือเจ้าคิดว่าข้าเป็นบิดาแท้จริงของเจ้า?”

เพียงฟังน้ำเสียง ซูเหยียนชิงก็เดาได้ว่าอีกฝ่ายคงเริ่มครุ่นคิดแล้ว จึงกล่าวอย่างระมัดระวัง “อายุกระดูกบอกได้เพียงว่าข้าเติบโตมาสิบแปดปี แต่หากข้าเคยถูกผนึกมาหลายร้อยปีเล่า?”