ตอนที่ 114 สิ่งที่เจ้าไม่แยแส ข้ากลับไขว่คว้าเท่าไรก็มิอาจได้มา

ตอนที่ 114 สิ่งที่เจ้าไม่แยแส ข้ากลับไขว่คว้าเท่าไรก็มิอาจได้มา

ซูเหยียนชิงย่อตัวลงครึ่งหนึ่ง หน้าผากงดงามมีเม็ดเหงื่อเล็กละเอียดผุดเต็ม

นางค่อย ๆ ขยับเท้าทีละนิด พยายามย้อนคืนค่ายกลให้กลับสู่ร่างเดิม

“เสี่ยวฉาน เจ้าแน่ใจหรือว่าดวงตาค่ายกลอยู่ตรงนี้?”

ปลายนิ้วของซูเหยียนชิงสั่นน้อย ๆ ขณะชี้ไปยังกอเห็ดป่าที่เน่าเปื่อยขึ้นราตรงมุมห้องลับอย่างไม่อยากเชื่อ

เสี่ยวฉานที่ลอยอยู่กลางอากาศกล่าวอย่างหนักแน่น “ข้าเห็นค่ายกลนี้ด้วยตาตนเองมานับครั้งไม่ถ้วน ไม่มีทางผิดแน่นอน”

เห็ดขึ้นราก็ใช้ปกปิดดวงตาค่ายกลได้ด้วยหรือ?

จนถึงตอนนี้ ซูเหยียนชิงเคยตั้งใจศึกษาจริงจังเพียงวิชากระบี่กับศาสตร์หลอมโอสถเท่านั้น

เรื่องค่ายกลนางยังขาดความรู้อยู่จริง ๆ เมื่อเรื่องนี้สิ้นสุดลง นางคงต้องตั้งใจเรียนวิชาวางค่ายกลจากเซี่ยชิงเสวียนให้ดีเสียแล้ว