ตอนที่ 107 อย่าลืมว่าข้าก็เป็นบุรุษเช่นกัน

ตอนที่ 107 อย่าลืมว่าข้าก็เป็นบุรุษเช่นกัน

ยามนี้ คนทั้งหลายที่หารือแผนการกันไว้ตั้งแต่อยู่หลังเขาต่างสบตากัน

เฮ่อเหลียนชูเสวี่ยมองเด็กสาวด้วยแววตาอ่อนโยนดุจสายน้ำ

เขาลูบเรือนผมยาวดำดุจหมึกของเด็กสาว ก่อนรับเข็มทิศมาอย่างไม่รีบร้อน “ตบะของเจ้ายังต่ำ เรื่องติดตามปล่อยให้พวกเราจัดการก็พอ กู้หานเฉิน เจ้าพาชิงชิงกลับห้องไปบำเพ็ญก่อน”

ซูเหยียนชิงรู้ขีดความสามารถของตนดี แน่นอนว่านางย่อมไม่โง่ถึงขั้นตามไปเพิ่มภาระให้อาจารย์และคนอื่น ๆ

นางส่งมอบเข็มทิศให้อาจารย์กับเซี่ยชิงเสวียนอย่างไม่อิดออด แล้วเดินตามกู้หานเฉินจากไปอย่างว่าง่าย

ทันทีที่เด็กสาวจากไป

แววตาของเซี่ยชิงเสวียนก็พลันคมกริบขึ้น “เจ้าคิดว่าเป็นเผ่าอสุราหรือผู้บำเพ็ญมาร?”