กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หลังม่านกุ้ยเฟย
ตอนที่ 83 เพียงเป็นสิ่งที่เจ้าทำด้วยมือตนเอง ข้าก็ชอบทั้งนั้น
กุฏิฌานของเจ้าอาวาสซวีอวิ๋น
เก่าแก่ขรึมขลัง กลิ่นธูปพุทธะอบอวล
บุตรพุทธะกลับคืนสู่ความสง่างามเย็นชาดังเดิม เอ่ยอย่างนอบน้อมมีมารยาท แต่แฝงความห่างเหินว่า “โยมซู ต้องรบกวนเจ้าแล้ว”
ซูเหยียนชิงมิได้สังเกตเห็นความผิดปกติของบุตรพุทธะ
นางพินิจสีหน้าของเจ้าอาวาสแล้วเอ่ยอย่างยินดีว่า “ดูท่าโอสถของข้าคงไม่เลว อาการบาดเจ็บของเจ้าอาวาสดีขึ้นมากแล้ว”
หนึ่งชั่วยามต่อมา
แก้มขาวผ่องของสาวน้อยขึ้นสีแดงระเรื่อ หน้าผากมีเหงื่อเม็ดละเอียดผุดพราย นางหอบหายใจเบา ๆ ด้วยความเหนื่อยล้า “อีกครู่หนึ่งเจ้าอาวาสก็จะฟื้นแล้ว”
ซื่อเจียมองสาวน้อยที่กำลังตั้งใจจดจ่อ ก่อนนำขนมแป้งข้าวเจ้าน้ำตาลขาวอุ่น ๆ ในมือเข้าปาก แล้วค่อย ๆ เคี้ยวอย่างละเอียด