ตอนที่ 80 สัมผัสคลุมเครือ เช่นนั้นให้ข้าลองดูเถิด

ตอนที่ 80 สัมผัสคลุมเครือ เช่นนั้นให้ข้าลองดูเถิด

หลังเขาของวัดพุทธะพันองค์

สายลมยามราตรีพัดแผ่ว

แสงจันทร์ส่องสว่าง เผยให้เห็นผู้คนหลายคนที่กำลังปีนป่ายอยู่บนหน้าผาสูงชัน

ท่ามกลางแสงเงาที่สลับซ้อน

บนใบหน้าด้านข้างอันเด็ดเดี่ยวและงดงามเลิศล้ำของซูเหยียนชิง ชุ่มโชกไปด้วยหยาดเหงื่อเม็ดเล็กละเอียด

ภายใต้แสงจันทร์กระจ่าง หยาดเหงื่อสะท้อนประกายดุจดวงดาว

เดิมทีผู้คนหลายคนที่อยู่เบื้องหลังนาง ต่างปีนขึ้นไปถึงหน้าผาสูงชันอย่างรวดเร็วภายใต้แรงล่อใจของขนมแป้งข้าวเจ้าน้ำตาลขาว

ผู้ชนะอันดับหนึ่งย่อมเป็นพุทธบุตรศากยะ ผู้คุ้นเคยกับภูมิประเทศเป็นอย่างดี

“ซูซู ให้ข้าแปลงกายเป็นจิ้งจอกแล้วพาเจ้าขึ้นไปหรือไม่” ดวงตากลมโตดำขลับเป็นประกายของกู้หานเฉินจับจ้องเด็กสาวแน่นิ่ง