ตอนที่ 48 ซูซู อย่าทิ้งข้าไป

ตอนที่ 48 ซูซู อย่าทิ้งข้าไป

ในชั่วขณะที่ซูเหยียนชิงหันหลัง

ความสงบนิ่งในแววตาของนางพลันแตกสลาย ความหนักอึ้งที่น้อยครั้งจะปรากฏผุดขึ้นมา ทำให้เจ้าตัวน้อยน่าเอ็นดูทั้งสองบนไหล่สัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันรุนแรง

ซูเหยียนชิงสวมรองเท้าย่ำเมฆา พาจิ้งจอกน้อยผ่านหมู่ขุนเขาเขียวชอุ่มที่ทอดตัวยาว ข้ามป่าทึบซึ่งบุปผาบานสะพรั่งดุจผ้าแพรปัก มาถึงภูเขาจันทร์เสี้ยวที่อยู่ห่างออกไปสิบหลี่

ไม่ไกลจากยอดเขามีทางเดินเล็กอันเงียบสงัด สองข้างทางเต็มไปด้วยดอกอวี้หลานงามเย็นบริสุทธิ์ กลิ่นหอมแปลกประหลาดโชยมาเป็นระลอก

ปลายทางคือน้ำตกเล็กที่สายน้ำไหลริน รอบด้านเต็มไปด้วยพืชพรรณล้ำค่าหายากและบุปผาผลิบานแน่นขนัด

ท่ามกลางม่านหมอกลอยอ้อยอิ่ง กลิ่นบุปผาหอมฟุ้งไปทั่ว ดูสงบงามราวกับแดนสุขาวดีนอกโลก

ซูเหยียนชิงใช้คาถาที่ท่านพ่อสอน คลายอาคมวิชาบังตาของจวนถ้ำ